

Djauli woont op een verre planeet, die Grebu23 heet.
Vandaag verveelt ze zich. Ze heeft zin om een spelletje te doen. Maar wat?
Er is helemaal geen speelgoed op haar planeet.
‘Ik wil zelf iets bedenken’, zegt ze. Maar wat?
Een hele poos is ze diep in gedachten. En door die gedachten krijgt ze ineens een goed idee!
Ze gaat van al haar fijne gedachten een bal maken!
‘Ik ga alleen maar aan fijne dingen denken en die stop ik in een bal.
Dan heb ik een gedachtenbal!’
Gelukkig is Djauli altijd blij en kan ze veel leuke dingen bedenken. Het lukt haar dan ook meteen! Er zweeft een prachtige, oranjerode bal boven haar hoofd.
Hij zit vol vrolijkheid, maar ze zou toch zo graag samen met iemand iemand anders spelen.
‘Ik maak een rondje door onze glazen stad’, zegt ze, ‘dan kom ik vanzelf iemand tegen die ook van een balspel houdt.’
Inderdaad, even later ziet ze Lyskanna.
Die kijkt bewonderend naar Djauli’s gedachtenbal.
‘Wauw! Wat een gave bal! Hoe kom je daaraan?’ vraagt Lyskanna nieuwsgierig.
‘Het zijn mijn samengebalde, vrolijke gedachten!’ legt Djauli uit.
‘Hoe krijg je dat voorelkaar?’ roept Lyskanna. ‘Zou ik dat ook kunnen?’
‘Tuurlijk. Voel maar in je denkhoofd! Dan zoek je alles wat je prettig vindt. Als je ze voelt, veeg je ze bijelkaar en maak je er een bal van.’
Lyskanna doet haar ogen dicht. Ze denkt en denkt. Maar ze kan geen leuke dingen ontdekken. In haar hoofd is het zó donker, dat het wel avond lijkt!
‘Heb je al iets?’ vraagt Djauli ongeduldig.
‘Nee, het is nacht in mijn hoofd. Niks vrolijks.’
‘Jammer’, zegt Djauli. ‘Schijnt er ook geen maan?’
‘Wacht even’, zegt Lyskanna, ‘die ga ik zoeken.’
Na een tijdje roept ze: ‘Ik voel de maan! Wat is hij mooi!’
‘Goed zo!’, zegt Djauli. ‘Word je er vrolijk van?’
‘Ja’, antwoordt Lyskanna, ‘vandaag wel.’
‘Maak er dan gauw een gedachtenbal van, dan kunnen we samen spelen.’
Ze kijken elkaar lachend aan.
‘Zullen we overgooien?’
Dat doen ze. Het wordt een spannend gedachten-ballenspel!
Met een rode bal en een gele maan.
Eindelijk is er speelgoed op de planeet Grebu23.

